Lobke & Mattijs, 21 augustus 2007
Bolivia La Paz

Engeltjes,Jimmy Diablo en een sprint op 4000 meter

Het is dinsdag en we zitten in heel drug, smerig, levendig en vooral heel erg hoog La Pazin Bolivia! De stad bruist van de mensen en het is één grote wirrelwar van marktkraampjes, vrouwtjes met bolhoedjes en gekleurde doeken etc. Het bezoek aan La Paz is echter maar kort en krachtig, want vanavond zitten we alweer in de nachtbus naar Uyuni om daar de grootste zoutvlakten van de wereld te bekijken!
We zijn nog niet eens twee weken onderweg, maar hebben echt al zoveel meegemaakt. Als eerste zijn we naar Iquitos in het noorden van peru gevlogen. Dit is de grootste stad ter wereld die alleen maar met de boot (6 dagen) of met het vliegtuig te bereiken is, midden in de amazone. De overgang van het klimaat en cultuur van BA was erg groot, een goede binnenkomer dus. Uit het vliegtuig gestapt kom je gelijk in een enorme deken van vochtige warmte en ben je heel de dag door aan het zweten. Het centrum van de stad was erg klein en de straten waren vol met motocarros (taxi´s, maar dan in motorvorm). Was grappig om hier de stad een beetje mee door te sjeezen. Naar een grote markt gegaan, waar het een grote teringzooi was, met kippen, vissen, vreemd eten (sort krioelende maden) die heerlijk de hele dag klaar lagen te liggen in de zon om verkocht te worden. Omdat de rivier op dit moment van het jaar heel lag stond was er helaas geen drijvende markt. Na lang rondstruinen kwamen we er achter dat we eigenlijk wel een btje ver van de markt waren geraakt en kwamen we in een soort ´achterstandswijk´ terecht. Daar een biertje gedronken met de locale mannen, die ons waarschuwde dat het te gevaarlijke was voor ons, blanke Hollanders! Jajaja…we zullen voorzichtig zijn! We konden inderdaad niet echt onopvallend door de straten en vooral Lobke was populair bij de kleine meisjes (aangegaapt: estas igual a Barbie….!). De volgende dag zijn we op toer gegaan naar de jungle. Eerst een lange tocht met de boot en daarna nog 1.5 uur door het miden van de jungle sjouwen (lekker tot je knien wegzakken in de modder, en veel gevaarlijk balanceren over boomstammen die een beetje de weg vormde, en uiteraard flink doorzweten). Maar uiteindelijke vale la pena! Want bij de aankomst kwamen we terecht bij een prachtige lodge, helemaal handgebouwd van hout en gerund door Jimmy. Deze vent kwam uit Alaska en was een echte freak, hij werd ook niet voor niets door de dorpelingen Jimmy Loco (gek) of Jimmy Diablo (de duivel) genoemd. Hij had grote verhalen over het jagen van beren, alligators en vechten met puma´s, en daarbij smaakte de rum volgens mij ook wel goed! Zijn lodge bestond nog niet zo lang en lag super mooi gelegen aan een enorm meer. We waren er slechts met 6 mensen (meer hadden ze ook nog niet aangekund waarschijnlijk…) en alles was erg basic. Ook hadden we wat huisdieren in de lodge zoals aapjes en papegaaien, die ziek waren en die door de Peruanen daar werden verzorgd. De eerste dag vooral lekker veel gezwommen (een warm bad), gevist (pfff geen geduld voor) en zwengelen in de hangmat. De volgende dag was het echter tijd voor het echte avontuur, we gingen namelijk kamperen in de jungle! Gewapend met grote dolken (die alleen Mattijs mocht vasthouden, want dat was volgens onze mannelijke georienteerde gids toch echt een mannenzaak, evenals dat de vrouwen de pannen moest dragen en altijd in het midden moest lopen, zucht…) gingen we met 6 man, en 2 gidsen de jungle in. Onderweg veel gezien als tarantula´s (waah!) en aapjes en na een zware tocht (we bleven doorzweten…) een kamp opgebouwd, en daar op kampvuur eten bereid om vervolgens snel door te gaan vissen, omdat er anders savonds anders geen maaltje was!. Het kamp was supergaaf, maar we waren toch wel weer heel blij om volgende dag (zonder ontbijt) weer terug naar de lodge te gaan. Lobke had ontelbaar veel muskietenbeten en ook het tekort aan goed water en eten en zware wandelingen breekt je een btje op…In de lodge hebben we nog armbandjes en junglerokjes gemaakt, aangeleerd door onze gids Elvis. Deze kleine, maar ubergespierde jongen was even oud als wij, maar leefde al heel zijn leven in de jungle, (wat een ander leven!). Voor het sieraden maken klom hij met zijn blote handen en voeten de boom in om daar de benodigde zaadjes te scoren en ook had hij bijvoorbeeld de koelkast die in de lodge stond, fijn op zijn rug die lange trail vanaf de rivier gesjouwd (die hij normaal overigens in zo´n 20 minuten rent…)..ongelooflijk! ´s avonds nog op alligatorjacht gegaan in de boot, maar helaas maar een heel kleintje gezien en vastgehouden! Hoewel het wel een spannende ervaring was, in het pikkedonker in een lekkend minibootje met allemaal vreemde geluiden! Die avond doodop gaan slapen, terwijl we doorgepakt werden door de muskieten en de junglebacterien. Mattijs kreeg erg hoge koorts en beiden konden niets eten zonder dat het er rechtstreeks weer uit kwam… Dat was een btje minder dus. Ook een engels meisje was erg ziek en daarom zijn we op de terugweg langs een jungle hospital gegaan, wat ook wel weer een ervaring op zich was, omdat er volgens mij nog nooit toeristen in het dorpje waren gekomen! Na een flinke injectie in de kont van Mattijs en het afrekenen van 50 eurocent voor het consult teruggegaan naar Iquitos. Ow ja trouwens ook nog dolfijnen gezien in de amazone rivier, erg gaaf!. Volgende dag behoorlijk ziek teruggevlogen naar Lima, met het plan om de nachtbus naar Arequipa te pakken. Echter het vooruitzicht om 16 uur in een bus te zitten met spijsverteringsproblemen, was toch wel erg klote, dus een lastminute geboekt om 2 uur later maar te gaan vliegen. En wat hadden we geluk, want als we toch de bus hadden gepakt, hadden we precies ter hoogte van het episch centrum van de aardbeving gezeten…We hadden echt engeltjes op onze schouders, want wat vreselijk wat daar allemaal gebeurd!
In arequipa heel leuk ontvangen door Floortje en haar familie en het was echt super om een keer te zien waar zij een jaar had gewoond. Floortje had een tophostel geregeld met uitzicht over heel Arequipa en ons eigen dakterrasje waar we lekker ontbijtje konden bestellen! De stad Arequipa is echt een prachtige stad! Veel mooie gebouwen en met het continue uitzicht op 3 flinke vulkanen, strakblauwe lucht superlekker weer en de verwennerij van de familie van Floortje was het echt fijn om even bij te komen van de jungle! Helaas konden we door onze zwakke gesteldheid niet alles eten en doen wat we normaal hadden willen doen. Mattijs heeft trouwens nog een caviaatje geprobeerd, toen we met heel de familie uit eten gingen (lekker voor de spijsvertering). Ach ja, eens maar nooit weer! Op zaterdag werd de ´papa´ van floortje 80 en was het natuurlijk groot feest en waren we uitgenodigd om daar bij te zijn! Zaterdagavond nog even in de kroeg met ´emmertjes¨(ongelofelijk: emmers gevuld met cocktails en heel veel rietjs voor 7, 50, dat moeten ze in Nederland ook invoeren het laatste avond gevierd en de volgende dag via een supermooie weg (met heel veel bochten) op naar het hoogst gelegen meer van de wereld: lake Titicaca. We besloten op advies van Floortje gelijk door te gaan naar een stadje over de grens van Bolivia: Copacabana. Een stuk minder toeristisch maar erg mooi gelegen. Een toer gedaan naar een eiland en een supermooie tocht gedaan van het noorden naar het zuiden van het eiland, waar veel ruines te zien waren. Echter een uurtje voordat de boot ging hadden we een verkeerde afslag genomen en was het een grote sprint om de boot nog te halen (een grote klim op 3900 meter met brandende zon is niet aan te raden), maar uiteindelijk gehaald! Doodmoe de bus ingerold en na een heerlijk dagje tjillen in La Paz voelen we ons weer kiplekker!

Un abrazo!

Lobke & Mattijs

Lobke in Bolivia bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl